Procrastinator

ไล่ล่าความสุข ?

บางคนเชื่อเรื่องการมีชิวิตอยู่เพื่อไล่ล่าความสุข แต่ผมได้เข้าใจมากขึ้นว่า มันไม่จำเป็นว่าเราต้องมีชีวิตอยู่เพื่อไล่ล่าความสุขเสมอไป ‘สิ่งที่เราต้องการ’ ตะหากที่เรากำลังไล่ล่า

ซึ่งสิ่งที่ต้องการหลายครั้งอาจไม่จำเป็นต้องเป็นความสุขก็ได้ แค่เรามีความต้องการอะไร และเอามันมาให้ได้ นั่นก็เป็นเหตุผลของการมีชีวิตอยู่แล้ว ตอบโจทย์ว่าคนเราเกิดมาทำไม ไม่ใช่เกิดมาเพื่อมีความสุข แต่เกิดมาเพื่อไล่ล่าจุดประสงค์ของชีวิตที่ตัวเองตั้งขึ้นตาหาก ซึ่งเหตุผลว่าทำไมต้องไล่ล่าจุดประสงค์ของชีวิตนั้นมันไม่มี และไม่จำเป็นต้องมีด้วย เพราะสรรพสิ่งเกิดมาเพื่อสร้างสุมดลและลบล้างความไม่สมดุล ไม่ใช่เกิดขึ้นเพื่อตอบโจทย์หรือเหตุผลใดๆ

สุดท้ายการเกิดขึ้นของตัวเรามันก็ไม่มีเหตุผล เราเกิดมาเรียนรู้วิธีคิดให้เรารู้จักใช้เหตุผลแสวงหาเหตุผลว่าเราเกิดมาทำไมอีกต่อนึง เราเรียนรู้ที่จะตั้งโจทย์หรือเป้าหมายให้กับชีวิต และพยายามตอบมันให้ได้ ซึ่งองค์ความรู้ดังกล่าวเกิดขึ้นจากการคิดเอาเองของมนุษย์ทั้งสิ้น เราถูกสอนให้รู้จักคิดถึงเหตุผลและที่มาที่ไปของการเกิดมา

แต่ความจริงผมเชื่อว่า มันคือคำถามที่เป็นภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นให้หาคำตอบ ทั้งที่บางทีมันอาจไม่มีคำตอบอยู่ เราเพียงเกิดมาและดับไปเพื่อตอบโจทย์ที่เราเพิ่งจะเรียนรู้ที่จะตั้งมันมาเท่านั้นเอง เรากำลังตอบสนอง ‘สิ่งที่เราต้องการ’ ให้เป็นจริง และมันดูเหมือนจะมีเหตุผล แต่จริงๆเหตุผลมันไม่สำคัญหรอก

เพราะสุดท้ายคนจะตายก็ไม่สนใจเหตุผลอยู่ดี… ก่อนตาย เราได้แต่คิดว่า เอ๊ะ! มีอะไรที่เราต้องการและยังไม่ได้ทำมันมั้ย… คุณว่าใช่รึป่าวหละ?